Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ "ΤΟ ΧΑΜΙΝΙ" (1921)

Στα πλαίσια του μαθήματος "Ιστορία των τεχνών" που διδάσκει η κ. Ελένη Μιχαλάκη οι μαθητές του τμήματος Γραφιστικής του 1ου ΕΠΑΛ ΣΥΡΟΥ παρακολούθησαν την ταινία "Το χαμίνι" του Τσάρλι Τσάπλιν 

ΤΟ XAMINI
του Τσάρλι Τσάπλιν
ΗΠΑ 1921, Διάρκεια 60, ασπρόμαυρο
Σκηνοθεσία:Τσάρλι Τσάπλιν
Πρωταγωνιστούν: Charlie Chaplin, Jakie Coogan, Edna Purviance, Carl Miller

Μια ανύπαντρη μητέρα εγκαταλείπει το μωρό της σε μια λιμουζίνα, ελπίζοντας πως κάποια πλούσια οικογένεια θα το υιοθετήσει. Αυτό όμως καταλήγει στα χέρια ενός φτωχού τζαμά, που αρχικά προσπαθεί να το ξεφορτωθεί, τελικά όμως αποφασίζει να το κρατήσει και να το διαπαιδαγωγήσει σύμφωνα με τις δικές του ιδιαίτερες αρχές. Ύστερα από πέντε χρόνια το παιδί κι ο Σαρλό αποτελούν ένα αχώριστο δίδυμο: το μικρό καταστρέφει βιτρίνες μαγαζιών και στη συνέχεια ο Σαρλό τις επισκευάζει. Η απειλή έρχεται όταν οι πουριτανοί κοινωνικοί λειτουργοί θέλουν να πάρουν και να κλείσουν σε ορφανοτροφείο το παιδί. Η ταινία αποκτά εδώ τραγικές διαστάσεις, ενώ καυτηριάζει την κοινωνική υποκρισία με το γνώριμο ιδιοφυές στιλ του Τσάπλιν. Γρήγορα ωστόσο επιστρέφουμε στις εκρήξεις γέλιου όταν ο Σαρλό απαγάγει το μικρό και φεύγει κυνηγημένος μαζί του. Το φιλμ όπου προβλήθηκε έγινε τεράστια επιτυχία που θεμελίωσε οριστικά το μύθο του Σαρλό, ο οποίος διατηρείται ζωντανός και στις μέρες μας.

·  Πρόκειται για την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του μεγάλου δημιουργού.
·  Είναι μια ταινία που έχει περισσότερα δραματικά παρά κωμικά στοιχεία.
·  Μια από τις πιο συγκλονιστικές σκηνές είναι αυτή που έρχονται οι πουριτανές κυρίες για να πάρουν το παιδί και να τα κλείσουν σε ορφανοτροφείο. Αυτό το επεισόδιο είναι αυτοβιογραφικό.
·  Το ντεκόρ του δωματίου στο οποίο ζει ο Τσάρλι Τσάπλιν είναι πιστή αναπαράσταση του δωματίου που ζούσε ο Σαρλό όταν ήταν παιδί.
·  Ο μικρός πρωταγωνιστής Jakie Coogan την εποχή εκείνη ήταν πέντε ετών και με την καθοδήγηση του Τσάρλι Τσάπλιν έδωσε μια εκπληκτική ερμηνεία γεμάτη αυθορμητισμό και φυσική χάρη. Τα τελευταία χρόνια του βωβού κινηματογράφου μεταβλήθηκε σε παιδί σταρ και απόχτησε μανιέρες.
 

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ "ΘΩΡΗΚΤΟ ΠΟΤΕΜΚΙΝ" (1925)

Στα πλαίσια του μαθήματος "Ιστορία των τεχνών" που διδάσκει η κ. Ελένη Μιχαλάκη οι μαθητές του τμήματος Γραφιστικής του 1ου ΕΠΑΛ ΣΥΡΟΥ παρακολούθησαν την ταινία "Θωρηκτό Ποτέμκιν" του Σεργκέι Αινζεστάιν
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ


Ασπρόμαυρη κινηματογραφική ταινία του Σεργκέι Αϊζενστάιν (1898 - 1948), σοβιετικής παραγωγής 1925. Θεωρείται η πληρέστερη ταινία του βωβού κινηματογράφου και ένα από τα αριστουργήματα της έβδομης τέχνης.
Η ταινία υπήρξε παραγγελία της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης προς τον σκηνοθέτη, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα εικοσάχρονα της αποτυχημένης εξέγερσης του 1905 στην τσαρική Ρωσία, που αποτέλεσε προάγγελο της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917. Ο Αϊζενστάιν επικεντρώθηκε σε ένα πραγματικό γεγονός, την εξέγερση στο θωρηκτό Ποτέμκιν , οι ναύτες του οποίου στασίασαν κατά των αξιωματικών τους και το οδήγησαν στην Οδησσό.
Η ταινία διάρκειας 65 λεπτών αποτελείται από πέντε επεισόδια: «Άνδρες και Σκουλήκια» (οι ναύτες διαμαρτύρονται για το χαλασμένο φαγητό), «Δράμα στο Λιμάνι» (οι ναύτες επαναστατούν), «Ένας νεκρός καλεί για Δικαιοσύνη» (ο λαός της Οδησσού κλαίει το νεκρό αρχηγό), «Τα σκαλιά της Οδησσού» (Οι στρατιώτες του Τσάρου αιματοκυλούν την Οδησσό), και «Συνάντηση με τη ναυτική μοίρα» (οι τσαρικές δυνάμεις ενώνονται με τους στασιαστές του Ποτέμκιν). Ο Αϊζενστάιν χρησιμοποίησε ερασιτέχνες ηθοποιούς για να αποδώσουν καλύτερα τους χαρακτήρες της ταινίας.


Η κορυφαία στιγμή του έργου θεωρείται το τέταρτο επεισόδιο με το μακελειό στα σκαλιά της Οδησσού, που θεωρείται η καλύτερη σκηνή στην ιστορία του κινηματογράφου. Έχει ως θέμα τη βία που άσκησαν οι άνδρες της Λευκής Φρουράς του Τσάρου εναντίον του λαού. Το διασκορπισμένο και πανικόβλητο πλήθος που κατεβαίνει τρέχοντας τα σκαλιά κι αμέσως μετά οι Λευκοφρουροί, που σχεδόν μηχανικά με στρατιωτικό βηματισμό, κατεβαίνουν πυροβολώντας, παρουσιάζονται από τον Αϊζενστάιν με εναλλαγές πλάνων, που συγκρούονται και αντιπαρατίθενται με μια ρυθμική θαυμαστής ακρίβειας και αποτελεσματικότητας.